Twórczość własna

Wiersz wolny jest specyficzną formą sztuki. Nie posiada ani znaków interpunkcyjnych, ani nie posiada także rymów. Istotna jest rytmika. I co z tego, nie potrzebują. De facto nie ważna jest forma ekspresji, ważny jest przekaz jaki ze sobą niosą. Ich analiza jest jednakowo banalna jak poezji tradycyjnej. Zależy to od pisarza. A wszyscy umieją w ten sposób przekazać własne myśli i pragnienia. Nam zostaje wyłącznie delektować sie ich sztuką, którą tak pieczołowicie właściwie każdy pisarz tak szanuje.

Nie wiem ilu twórców uważa się za wybitnych autorów, a ilu tak zwanych autorów za prawdziwych twórców. Jedno jest niewątpliwe. Zostaliśmy obdarzeni siłą. Czy w siebie przesadnie wierzymy, czy nawet przeciwnie to wszystko jest nieistotne. Istotna jest siła, istotne jest usilne pielęgnowanie swojego celu w brew wszystkiemu. Będąc w czymś dobrym lub beznadziejnym, przeskoczysz góry o ile nie zaprzestaniesz. Tak w tej chwili jest z nami poetami wierszokletami.

Poezja to pasja. Nie można o niej mówić jak o popularnym hobby. Tu jedyne co poświęcamy to nasza głowę. Przelewamy myśli na papier, rozbieramy się przed Wami z masek dnia codziennego. Jak nagusy w środku aglomeracje musimy odrzucić wstyd i przerażenie przed pokazaniem własnej psychiki.

“Jej niczym piękno włosy”

nieśmiałe powieki uwielbiają na kimś rozłąkę

powieki nieuchwytna łza budzi na nich

wy czekacie na słodkiie powieki

na naszą jak rozłąka rozkosz czeka namiętnie łza