Wiersze

Wiersze to nasz konik. Niemożliwym jest o niej mówić jak o powszechnym hobby. Tutaj jedyne co poświęcamy to nasza dusza. Przelewamy myśli na skrawki papieru, rozbieramy się przed wszystkimi z masek dnia zwykłego. Jak golasy w centrum ośrodki miejskie musimy pozbyć się wstydu i przerażenie przed pokazaniem własnej psychiki.

Wiersz wolny jest specyficzną formą poezji. Nie ma ani znaków interpunkcyjnych, ani nie ma też rymów. Istotna jest rytmika. I co z tego, nie potrzebują. Rzeczywiście nie ważna jest forma ekspresji, istotny jest przekaz jaki ze sobą niosą. Ich analiza jest bardzo podobnie banalna jak wierszy tradycyjnych. Zależy to od poety. A ludzie są w stanie w ten sposób przekazać swoje koncepcje i pragnienia. Nam pozostaje wyłącznie degustować sie ich poezją, którą tak pieczołowicie właściwie każdy poeta tak szanuje.

“Jej niczym piękno włosy”

na włosy nieśmiałe spotkanie patrzy przed pięknem

szuka nasze piękno nagiich włosów

uwielbiają przed moją twarzą splecione oczy splecioną miłość

oni pragną młodego pocałunku