Ciekawostki z Tunezji

Republika Tunezji to państwo położone w Afryce północnej nad Morzem Śródziemnym. Graniczy z Algierią i Libią. Od strony południowej Tunezję otaczają wielkie przestrzenie Sahary. Północna Tunezja to tereny równinne, wzgórza i doliny. Przez środek kraju biegną z południowego zachodu na północny wschód pasma wzniesień, które ciągną się od wschodniego krańca Atlasu. Wzgórza te porośnięte są wiecznie zielonymi lasami.

Tunezja jest krajem muzułmańskim więc jakkolwiek spożywanie alkoholu w miejscach publicznych jest zabronione (także w lokalach gastronomicznych nie posiadających licencji na jego sprzedaż). Należy unikać spożywania pokarmów, picia napojów oraz palenia papierosów w ciągu dnia na ulicach przez cały ramadan, czyli święty miesiąc postu.. Kobiety nie powinny nosić zbyt swobodnych ubiorów w miejscach publicznych, m.in. na bazarach czy w pobliżu meczetów, a także w miejscowościach rzadko odwiedzanych przez turystów.

Najlepszy okres na wczasy w Tunezji to wiosna między połową marca a połową maja (wówczas zaczynają się upały). Lipcowo-sierpniowe upały najlepiej spędzać plażując na wybrzeżu, podczas gdy wycieczka w głąb pustyni przyjemna jest w listopadzie (w wakacje w zasadzie tylko nocą).

Tunezja jest idealnym miejscem dla plażowiczów. Na północnym wybrzeżu nieopodal Tabarki znajduje się Przylądek Czarny (Cap Negro) z przepiękną piaszczystą plażą gdzie panują idealne warunki do pływania i nurkowania. Atrakcję dla turystów stanowi pustynne safari. Przejażdżka jeepami bądź wielbłądami umożliwia obejrzenie licznych pustynnych i górskich oaz Sahary. Najlepszy czas na safari to okres od października do kwietnia, kiedy pustynny upał jest mniej dokuczliwy.

Urlop w Tunezji urozmaici kuchnia, która stanowi połączenie francuskiej subtelności z afrykańską pikantnością. Najbardziej charakterystycznym składnikiem potraw jest harissa, bardzo ostry sos sporządzany z ziaren czerwonego pieprzu angielskiego z oliwą z oliwek. Zwykle podaje się go osobno, więc rzadko dania serwowane turystom, nawet w autentycznych tunezyjskich restauracjach, będą zbyt ostre. Najpopularniejsze mięsa to drób i baranina, rzadko trafia się wołowina. Tunezyjczycy specjalizują się w daniach rybnych i z owoców morza. Podstawą tunezyjskiej kuchni jest kuskus podawany na różne sposoby - z baraniną, rybami, pikantnymi kiełbaskami lub jagnięciną i warzywami. Najpopularniejsze warzywa to ziemniaki, fasola, pomidory. Tunezyjczycy zajadają się sałatkami. W ich skład wchodzą głównie: słodka papryka, pomidory, ogórki oraz czarne oliwki, skropione oliwą z oliwek.

Wypoczynek w Tunezji będzie urozmaicony poprzez zwiedzanie ciekawostek np.:
Tunis: medyna, rzymskie mozaiki w Muzeum Bardo, starożytna Kartagina.
Dugga - główny zabytek Tunezji z czasów rzymskich, znajduje się tu rzymski teatr wykuty w naturalnym zboczu wzgórza, świątynia Saturna, świątynia Merkurego, Łaźnia Licyniusza, Łaźnia Cyklopów i mauzoleum Ateban.
Płaskowyż Jogurty - odcięta od świata naturalna forteca.
Al-Kaf - główny ośrodek regionu i najważniejsze po Kairuanie miasto w głębi kraju. Zobaczyć tu można kilka rzymskich budowli ? pozostałości z czasów Sicca Veneria oraz budowle bizantyjskie, wznoszone od V w.
Duz - mała wieś-oaza, gdzie można zarezerwować przejażdżkę wielbłądem po Saharze. Inne oazy warte zwiedzenia to Tauzar i Nefta.
Kairuania - święte miasto Tunezji z największą w kraju liczbą zabytków architektury islamu.
Sidi Bu Said - najładniejsza miejscowość w Tunezji, ze swymi nieskazitelnie białymi domami, ozdobionymi jasnoniebieskimi drzwiami i okiennicami oraz kratami z kutego żelaza.
Al-Dżem (Al-Dżamm) ? wspaniały amfiteatr, zbudowany w latach 200-300 n.e., najbardziej spektakularna rzymska budowla w Afryce Północnej;

Przed wyjazdem należy się ubezpieczyć przynajmniej od kosztów leczenia i następstw nieszczęśliwych wypadków. Osobom pragnącym spędzić wczasy w Tunezji zaleca się szczepienia ochronne przeciwko polio i tężcowi oraz żółtaczce typu A i B. Opieka lekarska w jest na dobrym poziomie, działają tu liczne państwowe i prywatne ośrodki zdrowia. Przy niewielkim urazie wystarczy wizyta w infirmerii (gabinet lekarsko-pielęgniarski).